Skip to main content
Respectvolle houding bij uitvaart

Paulien's man en de vader van haar kinderen overlijdt tijdens de scheiding

Paulien was verwikkeld in een heftige vechtscheiding, terwijl haar man voor de tweede keer ziek werd. Hij overleed nog voordat de scheiding rond was. Ze mocht niet met haar 3 eigen kinderen mee naar de begrafenis van hun vader.

Moeder van zijn kinderen

Voormalig echtgenoot niet welkom bij uitvaart

Paulien was verwikkeld in een heftige vechtscheiding, terwijl haar man voor de tweede keer ziek werd. Hij overleed nog voordat de scheiding rond was. Door alle scheidingsperikelen en de ziekte van haar man waren de emoties hoog opgelopen. Ook bij haar schoonfamilie. Ze verboden haar onderdeel te zijn van zijn uitvaart. En dat terwijl ze drie kinderen hadden van 4, 6 en 8 jaar. Na alles wat zij al hadden meegemaakt, moesten ze nu ook nog de dood van hun vader verwerken. Ze stonden uiteindelijk zonder Paulien bij de kist van hun vader.

Hoop en vrees

‘We zijn 20 jaar samen geweest. Maar vanwege ontoelaatbaar gedrag van zijn kant, ben ik weggegaan. Uiteindelijk hebben we het nog een keer geprobeerd. We zouden gaan verhuizen. Maar voordat de koop rond was, kreeg hij lymfeklierkanker. Na een half jaar van hoop en vrees, genas hij. Helaas verviel hij daarna in zijn oude gedrag en na een heftig incident ben ik definitief weggegaan.

Vechtscheiding

We kwamen in een vechtscheiding terecht. Alsof dat niet erg genoeg was, kwam ook zijn kanker weer terug. Hoe erg ik dat ook vond, hij moest hier nu zonder mij tegen vechten. We hadden nog geen omgangsregeling, dus onze kinderen waren om de week bij hem. Ik werd niet betrokken bij zijn ziekte en wist dus niet precies wat mijn kinderen daar meemaakten. Alleen dat zijn ouders veel bijsprongen. Het contact was inmiddels zo slecht dat ik via mijn advocaat moest horen dat hij uitbehandeld was.

Kinderen de dupe

Daarna hebben ze hem nog geprobeerd te behandelen in België. Vijf jaar geleden, ik weet het nog goed, werd ik tijdens de dag van de Koningsspelen gebeld op mijn werk door mijn schoonzus. De kinderen werden direct van school gehaald. Ik dacht gelijk: dit is het dan. Ik ben toen toch naar het ziekenhuis in Gent gereden voor mijn kinderen. Maar dat ging er niet in bij mijn schoonfamilie en werd een scene waar mijn kinderen bij stonden. Dat vond ik het ergste eraan, dat zij hierbij waren.

Voor de kinderen het allerergste

Uiteindelijk stierf hij pas een paar dagen later. De dominee kwam het ons vertellen. Dat was dubbel. Ik was namelijk opgelucht dat de kinderen die dag bij mij waren. Maar zijn overlijden vond ook ik natuurlijk verschrikkelijk. Ik had het graag nog eens met hem uitgepraat. Hoewel we vlak voor zijn overlijden wel een prettige mailwisseling hebben gehad, zijn heel veel zaken onbesproken gebleven. Dat blijft nu altijd zo. Ik ben blij dat ik hem nog heb kunnen vertellen dat ik hem als vader zou blijven eren tegenover onze kinderen. Want hun verdriet vond ik natuurlijk het allerergste.

Persoonlijke wensen zijn voor mij belangrijk. Nu kan ik zelf de invulling geven zoals ik dat wil.

- Harm Post

Bekijk alle reviews

weduwe in rouw
Weggestopt en eigenlijk niet welkom

De uitvaart van je ex-partner

Ik vroeg me in de aanloop van zijn uitvaart af wat mijn rol werd. Officieel was ik zijn weduwe en we hadden drie jonge kinderen. Via de uitvaartverzorger kreeg ik een brief van zijn familie. Dat was blijkbaar de laatste wilsbeschikking van mijn man. Het was met pen gekrabbeld en zonder datum. De boodschap was dat ik niet welkom was, ik mocht hem niet zien, ik mocht eigenlijk niks. Dat vond ik toch vreemd. Vooral omdat ik de ochtend van zijn dood nog een prettig mailtje van hem gehad.

Zonder moeder naar dode vader

De dominee en uitvaartverzorger hebben nog van alles geprobeerd, maar zijn familie bleef onvermurwbaar. Ik mocht zelfs ons oude huis niet meer in waar hij lag opgebaard. Uiteindelijk moesten mijn kinderen met de dominee en een oude schooljuf naar hem gaan kijken. Dan staan je kinderen van 4, 6, en 8 dus zonder hun moeder naar hun opgebaarde vader te kijken.

Niet welkom bij begrafenis

Ik mocht wel bij de kerkdienst zijn. Al moest ik op een aangewezen plek zitten, rijen achter mijn kinderen. Bij de begrafenis zelf mocht ik niet zijn. Ik moest op een bankje wachten. Ik vond het vooral moeilijk dat ik niet zag wat mijn kinderen meemaakten. Uiteindelijk kwam de rouwstoet langs, mijn kinderen voorop. Die begonnen ook pas te huilen toen ze mij zagen. Toen iedereen koffie dronk heeft de dominee me gelukkig nog meegenomen naar het graf. Ook kreeg ik later foto’s van iemand. Zo kreeg ik toch iets mee van de ervaring van mijn kinderen. Dat vond ik heel prettig.

Kinderpsycholoog

Nu, na 5 jaar, gaat het verrassend goed, vind ik. Het heeft ook geholpen dat ik met mijn kinderen naar een kinderpsycholoog ben gegaan. Ik had natuurlijk veel moeite met mijn schoonfamilie. Ze deden alsof er niets was gebeurd. Uiteindelijk gaan de kinderen nu een keer in de maand daarheen. Dat vind ik toch belangrijk ondanks alles. Het is nog het enige wat ze van hun vader over hebben.

Op gespannen voet met schoonfamilie

Toch zijn de gevolgen wel merkbaar. Dus die spanning blijft met mijn schoonfamilie. Ik had hem heel graag nog eens gezien. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor mijn kinderen. Ik had het hele proces samen met hen door willen maken. Door veel met ze te praten heb ik veel op kunnen lossen. Maar nu ze ouder worden, komen toch de vragen: “Waarom was jij er niet bij mama?” Ik ben bang dat dit verder kan opspelen in hun pubertijd. Niet alleen het verdriet, maar ook de spanningen. Daarom raad ik iedereen aan: hou altijd het gezicht van de kinderen voor ogen. Je bent toch hun vangnet.

Scheiden & Dood

Meer ervaringsverhalen

Moet je naar de uitvaart van je ex-partner? Lifetri onderzocht of gescheiden Nederlanders naar de begrafenis of crematie van hun voormalig geliefde gaan. De dood van een ex maakt vaak veel gevoelens los maar als er kinderen in het spel zijn gaan die meestal voor. Lees het hele onderzoek van Uitvaart en ex en de ervaringsverhalen.

Anne

Anne's ouders waren gescheiden maar toen haar vader overleed was haar moeder wel op de begrafenis.

Paulien

Paulien's man overlijd tijdens de scheiding en dat zorgt voor problemen met de schoonfamilie.

Marieke

Marieke koos samen met haar kinderen een lied uit voor op de crematie van haar voormalig geliefde.

Maud

Maud, kreeg 2 keer te maken met een ex die overleed en mocht beide keren niet bij uitvaart zijn.